Milorad Vučelić je bio glavni urednik lista "Student" u periodu burnih društvenih dešavanja. Pisao je za "Student" krajem šezdesetih i ranih sedamdesetih. Njegov rad u ovom listu ostaće zapamćen po veoma smelim i hrabrim stavovima i oštrom polemičnom tonu."Student" je studentski časopis Beogradskog univerziteta koji izdaje Savez studenata Beograda. "Student" je najstariji postojeći omladinski list u regionu, njegov prvi broj je izašao 15. marta 1937. godine u Beogradu (u nekadašnjoj Jugoslaviji starija je bila jedino slovenačka "Mladina").
 
         Časopis STUDENT

Pokretač lista je bio Ivo Lola Ribar, a njegov izdavač Akcioni odbor stručnih udruženja Univerziteta u Beogradu (preteča Saveza studenata Beograda).

Usled izrazito nezavisnog karaktera njegovih izdanja, direktnog i otvorenog predstavljanja društvene i političke stvarnosti toga doba, često je bio meta cenzure organa Kraljevine Jugoslavije. Buđenje studentskog pokreta širom Evrope nije zaobišlo tadašnju Jugoslaviju. Studentski protesti u Beogradu bili su prvi protesti bilo kog tipa nakon Drugog svetskog rata. Ovaj događaj pratio je i porast opšteg interesovanja za studentsku štampu. Student je u tim danima izlazio dnevno i bivao zabranjivan. Časopis je tada zabeležio rekordan tiraž od 80.000 primeraka. Kraj protesta obeležen je na naslovnoj strani Studenta velikom crnom tačkom. Iako je i u ovim godinama "Student" bivao zabranjivan, svaki broj je neprikriveno kritikovao licemerstvo i neprincipijelnosti tadašnjeg socijalističkog društva.

Paralelno sa rastom popularnosti Studenta, širom čitave SFRJ omladinska glasila su u ovom periodu "doživela procvat".

 
Milorad Vučelić

Nakon Drugog svetskog rata i socijalističke revolucije, nove vlasti su priznale doprinose "Studenta" predratnoj društvenoj kritici i odlučile da obnove rad redakcije i finansiraju njegova izdanja. Tokom vladavine komunističkog režima u Jugoslaviji, omladinska štampa je bila redak primer medija koji su bili manje-više nesputani partijskim stegama i prilično slobodni da kritikuju ukupnu situaciju u zemlji i njeno političko vođstvo. Ipak, vlast bi s vremena na vreme intervenisala i zaplenjivala tiraž "Studenta".




Godine 1968. buđenje studentskih pokreta se zapaljivo širilo Evropom i bilo je podržano masovnim studentskim demonstracijama u Beogradu. Tokom ovih čuvenih demonstracija, izlazilo je dnevno izdanje "Studenta" sa tiražom od oko 80.000 primeraka po broju, od kojih su neki bili zabranjivani.
Pravni fakultet, Beograd 1968.
Milorad Vučelić-student

Kraj protesta obeležen je na naslovnoj strani "Studenta" velikom crnom tačkom. Iako opstrukcija od strane države nije posustajala, svaki broj časopisa je neskriveno kritikovao licemerstvo i neprincipijelnosti jugoslovenskog socijalističkog društva.

Urednici u to vreme bili su: Josip Franić, Aleksandar Nenadović, Milan Vukos, Muharem Pervić, Gojko Miletić, Mirko Miloradović, Đoko Stojčić, Špiro Galović, Rade Kuzmanović, Đorđe Vuković, Nebojša Dragosavac...
 
Pravni fakultet, Beograd 1968.
Milorad Vučelić-student
______________________________________________________________



Pored Studenta, među najpopularnijim listovima ovog tipa bili su i beogradski "Vidici", slovenačka "Mladina" i hrvatski "Polet".

Ustavne promene, smrt Josipa Broza i "Novi talas" u muzici stvorili su veći tematski prostor za rad ovih listova. Milorad Vučelić je ostavio svoj veliki trag pišući za "Vidike".
Promocija časopisa "Vidici",
Beograd 1981.

_____________________________________________


Od 1985. do 1991. godine Milorad Vučelić je istaknutio novinarsko pero kuće "Politika" - tada, i dugo potom, najmoćnijeg i najvećeg novinsko-izdavačkog "brenda" na Balkanu.U ovoj uticajnoj instituciji, nazivanoj - bez ironične distance - "jednim od nekoliko stubova države, društva, ponekad i režima", pod budnim okom javne pažnje, i neretko i senzacionalistički intoniranom "kanonadom" komentara - odobravanja, koliko i kritikovanja - moćne beogradske "čaršije", Vučelić radi odgovorne uredničke i komentatorske poslove.
 
Urednik kulturne rubrike NIN-a
Milorad Vučelić, Svetozar Marović

Najpre, i najvažnije, on je - u pomenutom periodu, višegodišnji urednik kulturne rubrike NIN-a. O društvenom i kulturnom uplivu na događanja na široj javnoj sceni - dakle ne isključivo u domenu "kulture i umetnosti" - sadržaja koje je ovaj ugledni nedeljnik (tada, praktično, u medijskom prostoru bez ozbiljne konkurencije) napisani su bezmalo tomovi publicističkih osvrta i raznovrsnih "svedočanstava epohe".



Poznato je da je to bilo vreme prelomnih događaja u istoriji Jugoslavije, pa dakako i Srbije.Na horizontu jugoslovenske stvarnosti već su bile uobličene, ali ne uvek i jasno uočene i imenovane, naznake sunovrata, kriza i ratova koji će se potom svom silinom "sručiti" na ovaj deo Balkana.Teme i sadržaji koje je, kao član uređivačkog kolegijuma NIN-a, Vučelić tada inicirao, te pisao, pokazale su se - proročkim, što Vučeliću pojedinci , među njima neki i danas aktivni u medijima, nisu oprostili!
Miodrag Perišić, Zoran Reljić i
Milorad Vučelić

Njihovi javni, zajedljivo intonirani komentari nisu, međutim nadjačali interesovanje i odobravanje mnogih intelektualnih krugova u zemlji. Vučelićevi tekstovi se čitaju, stavovi i argumenti - prepričavaju. Nisu, naravno, sve posledice za autora uvek bile "idilične". U jednom trenutku, u NIN-u biva kažnjen poslednjom opomenom pred isključenje iz partije, a njegova knjiga "Osumnjičeno društvo" beleži taj kuriozitet "da je poslednja zabranjena knjiga u Srbiji". On neumorno piše i raspravlja o vrućim, ponekad jasno zabranjenim temama, o jugoslovenskoj krizi, učestvuje u mnogobrojnim razgovorima, između ostalog i sa slovenačkim i albanskim intelektualcima, organizuje okrugle stolove, između ostalog i u "ozloglašenim", ali veoma popularnim "Književnim novinama", u kojima radi uporedo kada i u redakciji NIN-a.



Tragediju nacije - čija je elita kasnih osamdesetih još bila delimično "anestezirana" i uljuljkivana u vrednosnom sistemu i stvarnosti tadašnjeg jugo-socijalizma - on argumentovano najavljuje i predviđa. Ovo "predviđanje" , kao i javni govor o problemima nacije uopšte, značilo je i oštro sukobljavanje sa mnogima, među njima i pojedincima iz visokih struktura moći tadašnnje države.Bilo je to vreme začetaka novih grupacija i organizacija koje će, koju godinu kasnije, igrati ključnu ulogu u demokratizaciji i sudbinskim određenjima društva.
 
Milorad Ekmečić i Milorad Vučelić
NIN

Vučelić je tih kasnih osamdesetih i početkom devedesetih, sve bliži novim liberalno demokratskim, ali i nacionalno jasno opredeljenim i orijentisanim krugovima, blizak sagovornik i saradnik većine aktera koji , potom stvaraju demokratsku scenu ondašnje, pa i savremene, Srbije. Među njima je bilo i niz značajnih imena ove epohe, između ostalih tu su Dobrica Ćosić, kao i Zoran Đinđić...

______________________________________________________


U periodu od 1991. do 1992. godine Milorad Vučelić obavljao je funkciju generalnog direktora Radio-televizije Novi Sad.

Da nije bilo "Oslobađanja NIN-a", Milorad Vučelić verovatno nikada ne bi zagazio u radio i televizijske vode. Pošto su te 1991. godine gotovo sve novine postale nezavisno zavisne, Vučelić, zavisan jedino od svojih političkih uverenja, prihvatio je poziv da preuzme funkciju generalnog direktora RTV Novi Sad.
 
Siniša Pavić, Milorad Vučelić i
Milovan Vitezović

Od prvog dana u novoj ulozi, ali i kao autor emisija, odlučujuće je doprineo da radio i televizija ove kuće postanu mediji bez kojih nije moglo biti moguće objektivno sagledati tadašnja događanja i njihov kontekst. Televizija Novi Sad je u vreme Vučelićevog vođstva prošla put od "televizije na tajnom kanalu", kako je nazivana zbog beznačajnog auditorijuma, do gledanosti koju teško da će i približno ikada više dostići.Svi pogrešno poistovećuju TV Novi Sad tog vremena sa informativnim programom.

U vreme Vučelićevog direktorovanja, prvo RTV Novi Sad, a pa potom i RTS-om, čijeg je stvaranja bio motorna snaga, novosadska televizija je, u uslovima gvozdenih sankcija, imala najveću filmsku, serijsku, dramsku produkciju, te produkciju dokumentarnog programa, i to na svim jezicima na kojima se emituju programi ove televizije. Iako je u to vreme u državi bila velika besparica, nabavljena je velika količina opreme. TV Novi Sad je nabavila više opreme samo u vreme njenog formiranja.



Radio Novi Sad osnovan je 1949. godine, dok je Televizija Novi Sad počela sa radom tek 1972. godine, a prvi program iz svog studija emitovala 1975. Radio i Televizija Novi Sad obraćali su se svojim slušaocima i gledaocima na jezicima svih nacionalnosti koje žive u Vojvodini. Od 2007. godine RTV NS postao je javni servis građana Vojvodine, i preimenovan je u Radio Televiziju Vojvodine.
 
Milorad Vučelić, Miki Manijlović i
Zdravko Čolić

___________________________________________________________________

Milorad Vučelić je od 1992. do 1995. godine bio generalni direktor Radio-televizije Srbije (RTS). Na osnovu posebnog Zakona o Radio-televiziji iz 1991. godine, objedinjavanjem tri do tada samostalna preduzeća (RTV Beograd, RTV Novi Sad i RTV Priština), osnovano je javno preduzeće Radio-televizija Srbije (RTS), koje se nalazilo u državnom vlasništvu. Od samog početka rukovođenja televizijom Milorad Vučelić je vodio računa da nikada ne napravi razliku između RTV Novi Sad i RTV Priština.



U periodu dok je vodio RTS, ta nacionalna medijska kuća postigla je velike uspehe, a najveći je bio svakako to što je ovaj medij postao pravi javni servis građana.
Jedan od velikih uspeha bio je i taj što su u prvoj polovini devedesetih godina prošlog veka svi naši filmovi bili snimljeni upravo uz pomoć RTS-a, uključujući i "Lepa sela lepo gore", i mnoge druge koji su svoju osnovnu idejnu potku bazirali na "opozicionim" stanovištima.

Milorad Vučelić, Miki Manojlović i Emir Kusturica RTS

Za vreme dok je Vučelić bio generalni direktor RTS-a, snimljeno je dvadesetak TV-drama, a realizovano je i niz značajnih dokumentarnih i muzičkih programa, kao i TV-serija "Bijelo dugme - Nakon svih ovih godina". I sada se repriziraju serije snimljene u to vreme: "Srećni ljudi" (Siniša Pavić), "Gore dole" (Gordan Mihić), "Kraj dinastije Obrenovića" (Sava Mrmak - Radomir Putnik), "Otvorena vrata" (Biljana Srbljanović), "Složna braća" (Nele Karajlić), "Bila jednom jedna zemlja" (Emir Kusturica).
 
Nina Mudrinić, Vojkan
Milenković i Milorad Vučelić RTS

Film Emira Kusturice "Undergraund" ("Podzemlje") dobio je Zlatnu palmu 1995, što je sigurno najveći međunarodni uspeh RTS-a.Svi navedeni projekti su ocenjeni odličnom ocenom, što samo govori na koji način je poslovao RTS.

______________________________________________________________



List slobodne Srbije "Pečat" Milorad Vučelić osnovao je početkom 2008. godine, a prvi broj ovog političkog magazina izašao je 22. februara 2008. godine. Nedeljnik "Pečat" zamišljen je kao levo orijentisani list, koji je žestoko kritički usmeren prema neoliberalnom korporativnom globalizmu i tragičnim odnosima koje on proizvodi na celoj planeti. Posebnu i bespoštednu kritiku "Pečat" usmerava ka tranziciji i divljem kapitalizmu koji danas dominantno određuju društvo u Srbiji.

Milorad Vučelić Pečat

"Pečat" je oko sebe za kratko vreme okupio izuzetno veliki broj svetski priznatih mislilaca, naučnika i umetnika, a svojim prilozima pokrenuo je niz polemika o najznačajnijim temama koje se tiču aktuelnih problema iz oblasti politike i društva, kulture i umetnosti, te nauke i filozofije. Takođe, "Pečat" je uspeo da afirmiše i niz mlađih novinara i stručnjaka, tako da je obezbedio mogućnosti za stvaranje prostora za susret različitih generacija interesenata koji kritički promišljaju stvarnost.
 
Redakcija Pečata



Naslovna
- Biografija - Aktivnosti - Politika - Mediji - Kultura - Knjige - Sport

Članci - Intervjui - Drugi o Vučeliću - Foto Galerija - Linkovi